من اعظم المحربات للرزق
از ابی جعفر محمد بن علی الباقر(ع) از پ امام زین العابدین(ع) از حسین بن علی بن ابیطالب (ع) از امیرالمومنین -سلام الله علیهم اجمعین-نقل شده است که آن حضرت فرمودند:
شکایت کردم به رسول خدا(ص) از رهگذر قرضی که بر ذمت من بود وقدرت بر ادای آن نداشتم.حضرت فرمودند که که: یاعلی بخوان این دعا را:
(اللهم اغننی بحلالک عن حرامک و بفضلک عمن سواک)
که اگر قرض تو مثل صبیر باشدبه برکت خواندن این دعا حضرت عزت تو را توفیق ادای آن میدهد. و ذمت تو را از شغل ان فارق میسازد. و صبیر کوهی است در ولایت یمن که در یمن کوهی بزرگتر از آن نیست.
جناب شیخ بهایی بعد از ذکر این حدیث عبارتی ایراد کرده که ترجمه اش این است:
جامع این احادیث گوید که در بعضی سنوات قرض من بسیار شده بود چنانچه مبلغ آن از یک هزار و پانصد مثقال طلا تجاوز می نمود. و صاحبان آن تشدد بسیار در طلب آن از من مینمودند و تشویش تقاضای ایشان مرا از اکثر کار و بار خود باز داشته بود و نمیتوانستم که به هیچ کاری بپردازم و دست من به علاجی به واسطه ادای آن نمیرسید و وسیله ای نداشتم که از او استمداد ان نمایم . پس به مضمون این حدیث عمل کردم و به خواندن این دعا مداومت نمودم. و هر روز بعد از نماز صبح به تکرار ان قیام داشتم و گاه بود که بعد از نماز های دیگر نیز به خواندن آن تبرک می جستم تا ان که به برکت خواندن دعای مذکور در اندک زمانی ادای ان وجه شد و اثری از آن قرض باقی نماند به سبب بعض امور که هرگز به خاطر من نرسیده بود و فکر من پیرامون ان نگشته بود. والله الموفق
حضرت آقای سید عبدالکریم کشمیری (ره) فرموده است:
یک بار از آقای قاضی(ره) درخواست کیمیا وراهنمایی به رسیدن به آن را کردم. ایشان فرمودند: این ذکر را بسیار بگو:((اللهم اغننی بحلالک عن حرامک و بفضلک عمن سواک)) که این خود کیمیاست.